Lang was het stil op dit blog. Ik ben een aantal jaren ondergedompeld geweest in mantelzorg. Eerst voor mijn ouders, die oud werden met dementie. In die tijd en daarna, voor mijn man, die ook dementie had en daaraan is overleden. De lange intensieve periode vergde al mijn energie.
Deze levenservaring bracht mij op het spoor van rouw beleven en ermee verder leven. Tweeënhalf jaar sinds de dood van mijn geliefde heb ik me verdiept in het leven met rouw. Door praten en denken, lezen en voelen, en het volgen van enkele specialisten op het gebied van rouw.
Ik merkte dat schrijven me hielp om mijn innerlijke chaos vorm te geven. En daaruit kwam het plan voor een nieuwe cursus voort: schrijven met rouw.
Deze schrijfcursus heb ik nu ontwikkeld om anderen te helpen.
Wil jij ervaren hoe schrijven je kan helpen in tijden van verdriet en verlies? Of ken je iemand die deze steun goed kan gebruiken?
Hier lees je meer over de schrijfcursus Woorden voor rouw.
Geef een reactie